Castro de Dozón

O castro de Dozón é un asentamento prehistórico vinculado á Idade do Ferro, situado fronte á aldea de As Nogueiras, da que o separa unha vaguada de prados húmidos e verdes. Atópase a 677 metros de altitude, no lugar coñecido como Os Castros, un topónimo que remite á presenza histórica de recintos defensivos. Desde esta posición dominante controla visualmente a contorna parroquial de Santa María de Dozón, visible a escasa distancia cara ao nordés, e o val regado polas augas que descenden do Monte da Pena de Francia ata o Rego Piñeiro, un dos nacementos do río Asneiro. O recinto presenta unha planta de tendencia triangular, cunha croa claramente definida e rodeada por un potente terraplén defensivo que nalgúns puntos alcanza varios metros de altura. Estas estruturas reforzan o carácter fortificado do asentamento e permiten comprender a súa función de control do territorio en época castrexa. A zona superior do castro adopta unha forma ovalada e conta cunha ampla superficie habitable, ampliada por estruturas defensivas exteriores que aumentan notablemente a extensión do asentamento. No sector oeste consérvase de forma visible un parapeto duns dous metros de altura, un dos elementos máis recoñecibles do xacemento, hoxe parcialmente cuberto por vexetación autóctona. Integrado nunha contorna rural de gran valor paisaxístico, o Castro de Dozón permite comprender a organización dos antigos poboados castrexos e a súa relación co territorio, constituíndo un enclave de gran interese histórico e cultural do interior de Galicia.