Pazo de Liñares

O Pazo de Liñares, situado en Lalín, é un dos conxuntos señoriais máis representativos da arquitectura barroca galega do século XVII e pertenceu á liñaxe dos Taboada, unha das familias máis importantes de Galicia. A súa construción orixinal ampliouse con unha capela, talleres, fornos e alpendres, todos rodeados por un muro de pedra que delimita o conxunto. Durante o século XIX viviu a súa época de maior esplendor, sendo residencia temporal de figuras destacadas da cultura galega, como Emilia Pardo Bazán, Ramón Cabanillas ou Otero Pedrayo. O pazo é ademais lugar de nacemento de Joaquín Loriga Taboada, pioneiro da aviación española, así como doutros membros destacados desta familia vinculados a episodios históricos como a Guerra da Independencia. Tras o abandono do último representante dos Taboada nos anos 1920 e un período de cambio de propietarios que conduciu ao deterioro do edificio, o Concello de Lalín adquiriu o pazo en 2002 co propósito de recuperalo e preservar o seu valor histórico e cultural. En 2009 foi declarado Ben de Interese Cultural (BIC) na categoría de monumento histórico. Tras un proceso de restauración iniciado en 2011, o edificio foi inaugurado en 2014 xa completamente recuperado. A intervención permitiu recuperar elementos emblemáticos como a balconada posterior, os escudos heráldicos das familias Churruchaos, López de Lemos e Taboada, así como os interiores nobres, incluída a cociña e as pinturas do salón principal. Hoxe, o Pazo de Liñares funciona como un importante espazo cultural e museístico da comarca do Deza. Alberga o Centro de Xestión do Coñecemento Arqueolóxico vinculado ao Museo Provincial de Pontevedra, onde se expoñen e catalogan achados arqueolóxicos. O antigo salón nobre e outros espazos multifuncionais utilízanse para eventos culturais, exposicións temporais e actividades educativas, converténdoo nun lugar onde historia, patrimonio e actividade cultural conviven nunha contorna señorial de gran valor.