O pazo de Borraxeiros é un dos conxuntos civís máis destacados do municipio de Agolada. A súa orixe sitúase no século XVII, cando se levantou aproveitando os restos dunha antiga fortaleza medieval que fora destruída durante a Revolta Irmandiña de 1467, un episodio clave da historia galega no que numerosos castelos señoriais foron asaltados e arruinados polas revoltas populares. Esta circunstancia explica o carácter defensivo que aínda conserva parte do edificio, especialmente un dos seus torreóns, de orixe medieval.
Arquitectónicamente, o pazo presenta unha planta de tendencia rectangular, con dúas alturas (baixo e piso) e cuberta a catro augas. O conxunto está flanqueado por dúas torres, unha delas herdeira directa da primitiva fortaleza, o que reforza a súa imaxe de pazo-fortaleza. A fachada é un dos seus elementos máis representativos, presidida por unha porta de estilo neoclásico, á que se suma unha cheminea barroca, símbolo de estatus e representación da nobreza.
O conxunto complétase cunha serie de elementos propios da arquitectura señorial rural galega, como o patio de armas, unha balconada interior e unha capela, que subliña a súa función tanto residencial como simbólica. O pazo de Borraxeiros constitúe un bo exemplo da evolución das antigas fortalezas medievais cara a residencias nobiliarias, integrando elementos defensivos herdados con formas arquitectónicas propias do século XVII. Hoxe preséntase como un interesante testemuño da arquitectura señorial do interior de Galicia e da historia das liñaxes vinculadas ao territorio.
