A igrexa de San Martiño de Forcarei álzase na parroquia que actúa como capital do municipio e constitúe un dos principais referentes arquitectónicos e simbólicos da vila. O templo actual é unha obra de finais do século XVIII, realizada polos mestres de cantería Pedro Varela e Pedro Gutiérrez, nun período de crecemento e transformación da vila. A súa presenza destaca na contorna urbana e reforza o papel de Forcarei como centro administrativo e social do municipio.
A igrexa presenta planta de cruz latina, aínda que o brazo dereito foi ampliado en 1961 segundo proxecto do arquitecto Javier García Santoro, adaptando o edificio ás novas necesidades sen modificar substancialmente a súa estrutura orixinal. A cabeceira é de forma cadrangular e o interior cóbrese con bóvedas arestadas de pedra, que achegan solidez e monumentalidade ao conxunto. A fachada presenta un estilo neoclásico, cunha portada de arco de medio punto sobre a que se dispón un nicho coa imaxe da Virxe, elemento que centra visual e devocionalmente a fronte do templo.
Coroando a fachada elévase un destacado campanario, que arrinca dun frontón partido e organízase en dous corpos: un inferior cadrangular e outro superior octogonal, rematado por un pequeno cupulín nervado que estiliza o perfil do edificio. Completa o conxunto o cruceiro situado na escalinata de acceso, unha peza de gran interese etnográfico e artístico, realizada a finais do século XIX por Xosé Ferreiro, o mesmo canteiro que executou o cruceiro do campo do mosteiro de Aciveiro. Este elemento completa o conxunto e vincula a igrexa coa tradición relixiosa e popular da comarca. Hoxe, a igrexa de San Martiño constitúe un punto de referencia na paisaxe urbana de Forcarei, onde arquitectura, historia e tradición se combiínan para ofrecer ao visitante unha visión do patrimonio relixioso da comarca.
