A ermida de San Roque, situada no lugar de Puxallos, no municipio de Lalín, é un pequeno templo rural que forma parte da paisaxe tradicional do interior galego e localízase no trazado histórico da Vía da Prata do Camiño de Santiago. O edificio presenta unha construción sinxela e funcional, con planta rectangular e muros de cachotería e cadeirado de granito, cuberta a catro augas con tella cerámica e un pórtico aberto sostido por columnas de pedra que protexe o acceso principal. A súa tipoloxía responde ás capelas rurais vinculadas á vida parroquial e ás celebracións locais, integrándose de maneira natural na contorna agrícola e veciñal que a rodea.
Nas proximidades da ermida consérvase un cruceiro de pedra granítica, elemento característico da relixiosidade popular galega. O cruceiro presenta unha estrutura sobria, con base escalonada, fuste monolítico e cruz superior de liñas sinxelas, sen unha ornamentación excesiva, o que reforza o seu carácter devocional e simbólico como punto de oración e referencia no Camiño. Este tipo de elementos adoitaban marcar lugares de paso, límites parroquiais ou espazos asociados a tradicións relixiosas e romarías.
A presenza conxunta da ermida e o cruceiro, nun espazo aberto acondicionado como zona de descanso e encontro veciñal, reforza o valor patrimonial e cultural do lugar dentro dos rutas históricos xacobeas. A súa localización no itinerario da Vía da Prata engade ademais unha dimensión histórica vinculada ao tránsito de peregrinos, mantendo viva a relación entre espiritualidade, territorio e tradición na paisaxe rural de Lalín.
